Giorgio de Chirico, Melancholia (1916)
Dünyayı yeniden yapmak için düşlemenin gücüne, içimizdeki gerçeği serbest bırakmaya, geceyi zapt etmeye, ölümü aşmaya, otobanları büyülemeye, kuşlara yaranmaya çalışmaya, delilerin kendine güvenlerini kaydetmeye inanıyorum. Bütün kadınların güzelliğine, kalbime çok yakın olan; hayal güçlerinin ihanetlerine, büyüsünü yitirmiş vücutlarıyla süpermarket kasasının krom tezgâhının kesişimine, kendi sapıklığıma gösterdikleri sıcak müsâmahaya inanırım. Çılgınlığa, açıklanamayanın gerçekliğine, taşların sağduyusuna, çiçeklerin deliliğine, Apollo astronotları tarafından insan ırkı için istiflenmiş hastalığa inanırım. Varoluşun imkânsızlığına, dağların mizahına, elektromanyetizmanın anlamsızlığına, geometrinin saçmalığına, aritmetiğin zalimliğine , mantığın canice niyetine inanırım. Uçmaya, kanadın güzelliğine, uçmuş olan her şeyin güzelliğine, devlet adamlarının ve ebelerin bilgeliklerini taşıyan küçük bir çocuk tarafından atılmış taşa inanırım. Cerrah bıçağının nezaketine, sinema ekranının sınırsız geometrisine, süpermarketlerin içindeki gizli evrenlere, güneşin yalnızlığına, gezegenlerin gevezeliklerine, kendimizin tekrarlanırlılığına, atom sıkılmasına ve evrenin var olmayışına inanırım. Geçmişin var olmayışına, geleceğin ölmesine ve şimdinin sınırsız ihtimallerine inanıyorum. Ayaklarımın tarihine inanırım. Bir elin melankolisi ve gizemine inanırım, ağaçların kibarlığına, ışığın bilgeliğine inanırım. Rafet Arslan, Ballard Kitabı, SİMURG ART YAYINLARI Çeviri: Ali Kartal