Geceyarısına vuruyor saat —
Geceyarısı ki orada zarlar atılmalı.
Gece’de eylediği hareketle açılan
kapıların eşiğinde: “Elveda,
olduğum gece, senin mezarındım,
ama şimdi sağ kalan bir gölgeyim
Sonsuz’da başkalaşacak.”
Siz, vadesi dolmuş matematikçiler
— ben, akseden mutlak. Sonsuz’a
varacak sonum.
O, Saçma’yı kapsar — onu içine
alır ama mevcut olmasına engel
olur: ki budur Sonsuz’un var
olmasını mümkün kılan.
Bir yaramazlık daha.
Diyor ki: bunu ciddiyetle
yapamam:
İn tüm bunların dibine.
Igitur ya da Elbehnon’un Çılgınlığı, Stéphane Mallarmé, Norgunk Yayıncılık